Jump to content

petituro

E Victionario

Discretiva

petituro dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
petītūrō casus dativus singularis · genus masculinum participii petītūrus
petītūrō casus ablativus singularis · genus masculinum participii petītūrus
petītūrō casus dativus singularis · genus neutrum participii petītūrus
petītūrō casus ablativus singularis · genus neutrum participii petītūrus

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /petiːˈtuːroː/(classice)
Syllabificatio phonetica: pe·ti·tū·rō morphologica: petitur-o

Loci

[+/-]
Plinius minor 61-113
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

saec. I.

  • Sequenti die audita est Gallitta adulterii rea. Nupta haec tribuno militum honores petituro, et suam et mariti dignitatem centurionis amore maculaverat. Maritus legato consulari, ille Caesari scripserat. —Epistulae Plini minoris [1][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named PliniusMinor
  2. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q