petitura

Discretiva

petitura dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

petītūra

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
petītūra	casus nominativus singularis · genus femininum	participii petītūrus
petītūra	casus vocativus singularis · genus femininum	participii petītūrus
petītūra	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii petītūrus
petītūra	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii petītūrus
petītūra	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii petītūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /petiːˈtuːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·ti·tū·ra — morphologica: petitur-a

petītūrā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
petītūrā	casus ablativus singularis · genus femininum	participii petītūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /petiːˈtuːraː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·ti·tū·rā — morphologica: petitur-a

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Haec ergo puta tibi parentem publicum referre exempla, eundem ostendere, quam nihil sacrum intactumque sit fortunae, quae ex eis penatibus ausa est funera ducere, ex quibus erat deos petitura. Nemo itaque miretur aliquid ab illa aut crudeliter fieri aut inique; potest enim haec adversus privatas domos ullam aequitatem nosse aut ullam modestiam, cuius implacabilis saevitia totiens ipsa funestavit pulvinaria? —De consolatione ad Polybium Senecae

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Hec cum legati domum retulissent, quamvis gravia omnia viderentur, nichil tamen quo fraudolenti compotes consilii fierent recusatum est. Duplex ergo legatio, ad Scipionem altera indutias firmatura, altera ad urbem Romam pacem petitura decernitur. —De viris illustribus Petrarcae