peterent

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg peterent dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
peterent tertia pluralis imperfectum activa coniunctivus petō (petere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈpeterent/(classice)
Syllabificatio phonetica: pe·te·rent — morphologica: pet-erent

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
106-43 a.C.n.
Titus Livius -58/+17Velleius Paterculus
ca. -20/+35
Lucius Annaeus Seneca -3/+65 Quintus Curtius Rufus
ca. 50
M. Fabius Quintilianus ca. 35-100Marcus Valerius Martialis
40-103
P. Cornelius Tacitus
55-117
Aulus Gellius
ca. 130-170
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class.class.class.class. III IIII III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class. (44/43 a.C.n.)

  • Tu vero quid es? Cn. Pompei liberi tum primum patriam repetebant. Esto, fuerit haec partium causa communis. Repetebant praeterea deos patrios, aras, focos, larem suum familiarem, in quae tu invaseras. Haec cum peterent armis ei quorum erant legibus — etsi in rebus iniquissimis quid potest esse aequi? — tamen quem erat aequissimum contra Cn. Pompei liberos pugnare? quem? te sectorem. —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis [1][2]

class.

  • Antenor, Persei praefectus, cum aliquas alto praeferri onerarias naves ex speculis significatum foret, parte lemborum ipse insequens, parte per Cyclades disposita, praeterquam si quae Macedoniam peterent, omnes aut supprimebat aut spoliabat naves. —Ab urbe condita Titi Livii [3][2]

class.

  • amissaque non minus quarta parte militum, captivi cuiusdam, sed Romani, consilio ac fide servatus, qui clade Crassiani exercitus captus, cum fortuna non animum mutasset, accessit nocte ad stationem Romanam praedixitque ne destinatum iter peterent, sed diverso silvestrique pervaderent. —Historiae Romanae Vellei [4][2]

class.

  • Alii longo errore iactati non iudicio elegerunt locum, sed lassitudine proximum occupaverunt, alii armis sibi ius in ahena terra fecerunt; quasdam gentes, cum ignota peterent, mare hausit, quaedam ibi consederunt, ubi illas rerum omnium inopia deposuit. —De consolatione ad Helviam matrem Senecae [5][2]

saec. I.

  • Graeci excesserant vallo deliberaturi, quid potissimum a rege peterent: cumque aliis sedem in Asia rogare, alus reverti domos placeret, Euctemon Cymaeus ita locutus ad eos fertur: Ii, qui modo etiam ad opem petendam ex tenebris et carcere procedere erubuimus, ut nunc est, supplicia nostra — quorum nos pudeat magis an paeniteat, incertum est — ostentare Graeciae velut laetum spectaculum cupimus. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [6][2]

saec. I.

  • Pythagoreis certe moris fuit et cum evigilassent animos ad lyram excitare, quo essent ad agendum erectiores, et cum somnum peterent ad eandem prius lenire mentes, ut, si quid fuisset turbidiorum cogitationum, componerent. —Institutio oratoria Quintiliani [7][2]

saec. I. (ca. 85-102 p.C.n.)

  • Hibernos peterent solito cum more recessus
Atthides, in nidis una remansit avis.
Deprendere nefas ad tempora verna reversae,
Et profugam volucres diripuere suae.
Sero dedit poenas: discerpi noxia mater
Debuerat, sed tunc, cum laceravit Ityn. —Epigrammata M. Valerii Martialis [8][2]

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 105-110 p.C.n.)

  • cohortes Batavorum, quas bello Neronis a quarta decima legione digressas, cum Britanniam peterent, audito Vitellii motu in civitate Lingonum Fabio Valenti adiunctas rettulimus, superbe agebant, ut cuiusque legionis tentoria accessissent, coercitos a se quartadecimanos, ablatam Neroni Italiam atque omnem belli fortunam in ipsorum manu sitam iactantes. —Historiae P. Cornelii Taciti [9][2]

saec. II.

  • Verba ex oratione M. Catonis cuius commeminit Favorinus, haec sunt: Atque ego a maioribus memoria sic accepi: si quis quid alter ab altero peterent, si ambo pares essent, sive boni sive mali essent, quod duo res gessissent uti testes non interessent, illi unde petitur, ei potius credendum esse. —Noctes Atticae A. Gellii [10][2]

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Ubi nullum ideo fidem mutasse cognovit, censuit legatos e vestigio mittendos, qui pacem a Romanis peterent: in eo rerum statu facilius impetrandam. —Rerum memorandarum libri Petrarcae [11][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Philippicae orationes in M. Antonium. (The Latin Library): Philippica secunda. XXX [75] — peterent
  2. 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 Vicicitatio: peterent.
  3. 3.0 3.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XLIV, caput 29, [3] — peterent
  4. 4.0 4.1 Velleius Paterculus, Historiarum ad M. Vinicium consulem libri duo (ed. J. Hellegouarc'h, Paris 1982). Liber II. Caput LXXXII. p. 2 — peterent
  5. 5.0 5.1 Lucius Annaeus Seneca - De consolatione ad Helviam matrem. (The Latin Library):  VII, versus 3 — peterent
  6. 6.0 6.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Bibliotheca Augustana), Liber V. Capitulum V, p. 10 — peterent
  7. 7.0 7.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber nonus, IV. [12] — peterent
  8. 8.0 8.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber quintus. LXVII, versus 1 — peterent
  9. 9.0 9.1 Publius Cornelius Tacitus - Historiarum libri XIV. (The Latin Library): Liber II. [27] — peterent
  10. 10.0 10.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber XIV. Capitulum II, [26] — peterent
  11. 11.0 11.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - Rerum memorandarum libri. (Universitas Turicensis): Liber IV. 12: [4] — peterent