petendos

Discretiva

petendos dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
petendōs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	gerundivi petendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /peˈtendoːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pin·gen·dōs — morphologica: pet-end-os

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Quintus Curtius Rufus ca. 50

C. Plinius Secundus 23-79

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

antiq.

class.

I

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (66 a.C.n.)

• Titinius, C. Maecenas, illa robora populi Romani, ceterique eiusdem ordinis non fecerunt idem quod nunc Cluentius, ut aliquid culpae suscipere se putarent recusando, sed apertissime repugnarunt, cum et recusarent et palam fortissime atque honestissime dicerent, se potuisse iudicio populi Romani in amplissimum locum pervenire, si sua studia ad honores petendos conferre voluissent. —Pro A. Cluentio oratio Ciceronis

saec. I.

• Tum aliam insulam medio amni sitam evecti paulo lentius, quia cursus aestu reverberabatur, adplicant classem et ad commeatus petendos discurrunt, securi casus eius, qui supervenit ignaris. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

saec. I.

• Vergilius e cacumine inseri vetat, certumque est ab umeris arborum orientem aestivum spectantibus surculos petendos, et e feracibus et e germine novello, nisi vetustae arbori inserantur; ii enim robustiores esse debent. praeterea ut praegnates, hoc est germinatione turgentes et qui parere illo speraverint anno, bimi utique nec tenuiores digito minimo. —Naturalis historia Plinii

saec. I.

• Haec est velut imperatoria virtus copias suas partientis ad casus proeliorum, retinentis partes per castella tuenda custodiendasve urbes, petendos commeatus, obsidenda itinera, mari denique ac terra dividentis. —Institutio oratoria Quintiliani