petendis

Discretiva

petendis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
petendīs	casus dativus pluralis	gerundivi petendus
petendīs	casus ablativus pluralis	gerundivi petendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /peˈtendiːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pin·gen·dīs — morphologica: pet-end-is

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VI.

• Quid agis, o infelix avaritia? quid petendis rebus alienis succumbis mens feminea, non virilis? Ut quid firmam loricam mentis modica transverberas sagitta cupiditatis? Quid congregas, o homo, auri rubiginosi talenta, cum iis arsurus in gehenna? —Libri miraculorum Gregorii Turonensis (c.538-594). Liber primus, caput LVIII.

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

P. Cornelius Tacitus 55-117

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (69 a.C.n. / 685 a.u.)

• Ecquis umquam reus, praesertim in hac vitae ratione versatus , in honoribus petendis, in potestatibus , in imperiis gerendis, sic accusatus est ut nullum probrum, nullum facinus, nulla turpitudo quae a libidine aut a petulantia aut ab audacia nata esset, ab accusatore obiceretur, si non vera , at ficta cum aliqua ratione ac suspicione? —Pro M. Fonteio oratio Ciceronis

class.

• Ut breviter finiam, morbus est iudicium in pravo pertinax, tamquam valde expetenda sint, quae leviter expetenda sunt. Vel si mavis, ita finiamus: nimis inminere leviter petendis vel ex toto non petendis, aut in magno pretio habere in aliquo habenda vel in nullo. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 105-110 p.C.n.)

• Titus Vespasianus, e Iudaea incolumi adhuc Galba missus a patre, causam profectionis officium erga principem et maturam petendis honoribus iuventam ferebat, sed vulgus fingendi avidum disperserat accitum in adoptionem. —Historiae P. Cornelii Taciti