peperissem

Discretiva

peperissem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
peperissem	prima singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	pariō (parere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /pe.peˈris.sem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·pe·ris·sem — morphologica: peper-issem

Loci

Titus Livius -58…+17

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (anno 266–267 u.c.)

• Non, cum in conspectu Roma fuit, succurrit: intra illa moenia domus ac penates mei sunt, mater coniunx liberique? Ergo ego nisi peperissem, Roma non oppugnaretur; nisi filium haberem, libera in libera patria mortua essem. —Ab urbe condita Titi Livii

class.  (ca. 10 a.C.n.)

• certe ego, si numquam peperissem, tutior essem:

ista Clytaemestra digna querela fuit.

si sciat hoc vitis, nascentes supprimet uvas

orbaque, si sciat hoc, Palladis arbor erit.

hoc in notitiam veniat maloque piroque,

destituent silvas utraque poma suas. —Nux Ovidii Nasonis