pareret

Discretiva

pareret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

pareret

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
pareret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	pariō (parere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpa.re.ret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·re·ret — morphologica: par-eret

pārēret

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
pārēret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	pāreō (pārēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈreːret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pā·rē·ret — morphologica: par-eret

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• videsne igitur, quanto munere deorum simus adfecti? Atque eadem Medea patrem patriamque fugiens, ‘postquam pater adpropinquat iamque paene, ut conprehendatur, parat, puerum interea optruncat membraque articulatim dividit perque agros passim dispergit corpus: id ea gratia, ut, dum nati dissipatos artus captaret parens, ipsa interea effugeret, illum ut maeror tardaret sequi, sibi salutem ut familiari pareret parricidio’. —De natura deorum Ciceronis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Nec quemquam tamen illa videre poterat, sed verba tantum audiebat excidentia et solas voces famulas habebat. Post opimas dapes quidam introcessit et cantavit invisus et alius citharam pulsavit, quae videbatur nec ipsa. Tunc modulatae multitudinis conserta vox aures eius affertur, ut, quamvis hominum nemo pareret, chorus tamen esse pateret. —Metamorphoseon libri XI Apulei