parerent

Discretiva

parerent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

parerent

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parerent	tertia pluralis	imperfectum	activa	coniunctivus	pariō (parere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpa.re.rent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·re·rent — morphologica: par-erent

pārērent

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
pārērent	tertia pluralis	imperfectum	activa	coniunctivus	pāreō (pārēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈreːrent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pā·rē·rent — morphologica: par-erent

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Sallustius Crispus -86…-34

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• isto igitur tam inmenso spatio, quaero, Balbe, cur Pronoea vestra cessaverit. Laboremne fugiebat? At iste nec attingit deum nec erat ullus, cum omnes naturae numini divino, caelum, ignes, terrae, maria, parerent. Quid autem erat, quod concupisceret deus mundum signis et luminibus tamquam aedilis ornare? —De natura deorum Ciceronis

class.  (ca. 42/41 a.C.n.)

• Ea tempestate mihi imperium populi Romani multo maxume miserabile visum est. quoi quom ad occasum ab ortu solis omnia domita armis parerent, domi otium atque divitiae, quae prima mortales putant, adfluerent, fuere tamen cives, qui seque remque publicam obstinatis animis perditum irent. —De Catilinae coniuratione C. Sallusti Crispi