Jump to content

parentem

E Victionario

Discretiva

parentem dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

parentem[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
parentem casus accusativus singularis substantivi parēns
Appellatio pronuntiatusque[+/-]
API: /paˈren.tem/(classice)
Syllabificatio phonetica: pa·ren·tem — morphologica: parent-em

pārentem[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
pārentem casus accusativus singularis · genus masculinum participii pārēns
pārentem casus accusativus singularis · genus femininum participii pārēns
Appellatio pronuntiatusque[+/-]
API: /paːˈren.tem/(classice)
Syllabificatio phonetica: pā·ren·tem — morphologica: parent-em

Loci[+/-]

Apuleius
ca. 125-170
antiq. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

  • Tunc anus de iussu dominae blandiens ei furtim depromptis calicibus et oenophoro, quod inmixtum vino soporiferum gerebat venenum, crebris potionibus avide ac secure haurientem mentita dominae tarditatem, quasi parentem adsideret aegrotum, facile sepelivit ad somnum. —Metamorphoseon libri XI Apulei [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber VIII. Capitulum XI. Versus 3 — parentem
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: parentem.