parato

Discretiva

parato dictio est in variis linguis:

• Italice: parato

Formae affines

Latine

parātō

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parātō	secunda singularis	futurum	activa	imperativus	parō (parāre)
parātō	tertia singularis	futurum	activa	imperativus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːtoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rā·tō — morphologica: par-ato

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
parātō	casus dativus singularis · genus masculinum	participii parātus
parātō	casus ablativus singularis · genus masculinum	participii parātus
parātō	casus dativus singularis · genus neutrum	participii parātus
parātō	casus ablativus singularis · genus neutrum	participii parātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːtoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rā·tō — morphologica: parat-o

Italice

parato

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parato	—	perfectum	—	participium	parare

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈrato/

Syllabificatio phonetica: pa·ra·to — morphologica: parat-o

Loci

M. Porcius Cato -234…-149

M. Tullius Cicero -106…-43

P. Ovidius Naso -42…+18

Marcus Valerius Martialis 40-103

Decimus Iunius Iuvenalis 100-128

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq.

• Quom vinum coctum erit et quom legetur, facito uti servetur familiae primum suisque, facitoque studeas bene percoctum siccumque legere, ne vinum nomen perdat. Vinaceos cotidie recentis succernito lecto restibus subtento, vel cribrum illi rei parato. Eos conculcato in dolia picata vel in lacum vinarium picatum. Id bene iubeto oblini, quod des bubus per hiemem. Indidem, si voles, lavito paulatim. Erit lora familiae quod bibat. —De agri cultura M. Porci Catonis

class.  (56 a.C.n. / 698 a.u.)

• Ipsius autem veneni quae ratio fingitur? ubi quaesitum est, quem ad modum paratum, quo pacto, cui, quo in loco traditum? Habuisse aiunt domi vimque eius esse expertum in servo quodam ad eam rem ipsam parato; cuius perceleri interitu esse ab hoc comprobatum venenum. —Pro M. Caelio oratio Ciceronis

class.  (ca. 2-8 p.C.n.)

• clade sui Thracum gens inritata tyranni

Troada telorum lapidumque incessere iactu

coepit, at haec missum rauco cum murmure saxum

morsibus insequitur rictuque in verba parato

latravit, conata loqui: locus exstat et ex re

nomen habet, veterumque diu memor illa malorum

tum quoque Sithonios ululavit maesta per agros. —Metamorphoses Ovidii Nasonis

saec. I.

• Dum levis arsura struitur Libitina papyro,

Dum murram et casias flebilis uxor emit,

Iam scrobe, iam lecto, iam pollinctore parato

Heredem scripsit me Numa: convaluit. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas postclassica

saec. II.

• mulier saevissima tunc est

cum stimulos odio pudor admovet. elige quidnam

suadendum esse putes cui nubere Caesaris uxor

destinat. optimus hic et formonsissimus idem

gentis patriciae rapitur miser extinguendus

Messalinae oculis; dudum sedet illa parato

flammeolo Tyriusque palam genialis in hortis

sternitur et ritu decies centena dabuntur

antiquo, veniet cum signatoribus auspex. —Saturae D. Iuni Iuvenalis

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Homo autem qui in iecore aut in dextro latere dolet, pulmonem Habichs in aqua coquat, et ei scherling [cicutam ed.] addat, et consolidae plus quam scherlings, et de butyro vaccarum in Maio parato plus quam istorum trium sit, et simul coquat, et per pannum colet, et sic unguentum faciat, et circa iecor suum ac in dextro latere cum eo se inungat, et melius habebit. —Subtilitates diversarum naturarum creaturum Hildegardis