parasset

Discretiva

parasset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parāsset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːsset/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rās·set — morphologica: para[v-i]sset

Formae aliae

• parāvisset

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

T. Lucretius Carus –95…–55

Quintus Horatius Flaccus -65…-8

Quintus Curtius Rufus fl. 50

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• sunt igitur solida primordia simplicitate

nec ratione queunt alia servata per aevom

ex infinito iam tempore res reparare.

denique si nullam finem natura parasset

frangendis rebus, iam corpora materiai

usque redacta forent aevo frangente priore,

ut nihil ex illis a certo tempore posset

conceptum summum aetatis pervadere finem. —De rerum natura Lucretii

class.  (ca. 41/40 a.C.n.)

• cum me hortaretur, parce frugaliter atque

viverem uti contentus eo quod mi ipse parasset:

«nonne vides, Albi ut male vivat filius utque

Baius inops? magnum documentum, ne patriam rem

perdere quis velit.» a turpi meretricis amore

cum deterreret: «Scetani dissimilis sis.» —Sermonum / Satyrarum libri II Q. Horatii Flacci

class.  (ca. 37 a.C.n.)

• Nonne item L. Abucius, homo, ut scitis, apprime doctus, cuius Luciliano charactere sunt libelli, dicebat in Albano fundum suum pastionibus semper vinci a villa? Agrum enim minus decem milia reddere, villam plus vicena. Idem secundum mare, quo loco vellet, si parasset villam, se supra centum milia e villa recepturum. Age, non M. Cato nuper, cum Luculli accepit tutelam, e piscinis eius quadraginta milibus sestertiis vendidit piscis? —De agricultura Varronis

saec. I.

• De capitalibus rebus vetusto Macedonum modo inquirebat exercitus - in pace erat vulgi - et nihil potestas regum valebat, nisi prius valuisset auctoritas. Igitur Dymni primum cadaver infertur plerisque, quid parasset quove casu extinctus esset, ignaris. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi