parassent

Discretiva

parassent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parāssent	tertia pluralis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paraːˈwissent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rās·sent — morphologica: para[v-i]ssent

Formae aliae

• parāvissent

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 2-8 p.C.n.)

• nec dilata foret vindicta, nisi aequora saevi

invia fecissent venti, Boeotaque tellus

Aulide piscosa puppes tenuisset ituras.

hic patrio de more Iovi cum sacra parassent,

ut vetus accensis incanduit ignibus ara,

serpere caeruleum Danai videre draconem

in platanum, coeptis quae stabat proxima sacris. —Metamorphoses Ovidii Nasonis