pararem

Discretiva

pararem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

parārem

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parārem	prima singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːrem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rā·rem — morphologica: par-arem

Lusitane

pararem

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
pararem	tertia pluralis	futurum	activa	coniunctivus	parar
pararem	tertia pluralis	—	activa	infinitivus	parar

Appellatio pronuntiatusque

API: [pɜˈɾaɾɜ̃̃ĩ]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: pa·ra·rem — morphologica: par-arem

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1354-1367)

• Dolor: Morior, dum magna pararem.

Ratio: Hoc multis magnis viris, fereque omnibus, accidit: falluntur homines cum in multis, tum in morte precipue; quam venturam nemo est qui nesciat, dilaturam sperant, et abesse procul fingunt sibi, quam vicinam semper hinc vite brevitas et fuga temporum facit, hinc fortune vis et casuum humanorum circumfusa brevitas. —De remediis utriusque fortune Petrarcae