parabitur

Discretiva

parabitur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parābitur	tertia singularis	futurum	passiva	indicativus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːbitur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rā·bi·tur — morphologica: par-abitur

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Publius Vergilius Maro -70…-19

Vitruvius ca. -80…-15

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (58 a.C.n. / 696 a.u.)

• De novis autem tribunis pl. est ille quidem in me officiosissimus Sestius et, spero, Curius, Milo, Fadius, Fabricius, sed valde adversante Clodio, qui etiam privatus eadem manu poterit contiones concitare; deinde etiam intercessor parabitur. —Epistolae ad Quintum fratrem Ciceronis

class.  (ca. 37-30 a.C.n.)

• Si vero solem ad rapidum lunasque sequentis

ordine respicies, numquam te crastina fallet

hora, neque insidiis noctis capiere serenae.

luna revertentis cum primum colligit ignis,

si nigrum obscuro comprenderit aëra cornu,

maximus agricolis pelagoque parabitur imber;

at si virgineum suffuderit ore ruborem,

ventus erit: vento semper rubet aurea Phoebe. —Georgicon libri IV P. Vergilii Maronis

class.  (30-22 a.C.n.)

• Si autem hae copiae non fuerint paratae, ita necessitatibus erit administrandum, ne expectatione morae res retineatur. Sarmenta aut taedae schidiae comburantur; cum erunt carbones, extinguantur, deinde in mortario cum glutino terantur: ita erit atramentum tectoribus non invenustum. Non minus si faex vini arefacta et cocta in fornace fuerit et ea contrita cum glutino in opere inducetur, atramenti suavitatis superque efficiet colorem; et quo magis ex meliore vino parabitur, non modo atramenti, sed etiam indici colorem dabit imitari. —De architectura Vitruvii