parabam

Discretiva

parabam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parābam	prima singularis	imperfectum	activa	indicativus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːbam/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rā·bam — morphologica: par-abam

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (51 a.C.n. / 703 a.u.)

• Habes omnia. Nunc publice litteras Romam mittere parabam. uberiores erunt quam si ex Amano misissem. At te Romae non fore! Sed est totum in eo quid Kalendis Martiis futurum sit. Vereor enim ne cum de provincia agetur, si Caesar resistet, nos retineamur. His tu si adesses, nihil timerem. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

class.  (versio II, ca. 5 p.C.n.)

• Arma gravi numero violentaque bella parabam

edere, materia conveniente modis.

par erat inferior versus – risisse Cupido

dicitur atque unum surripuisse pedem. —Amores Ovidii Nasonis