papiliones

Discretiva

papiliones dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pāpiliōnēs	casus nominativus pluralis	substantivi pāpiliō
pāpiliōnēs	casus accusativus pluralis	substantivi pāpiliō
pāpiliōnēs	casus vocativus pluralis	substantivi pāpiliō

Appellatio pronuntiatusque

API: /paːpiliˈoːneːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pā·pi·li·ō·nēs — morphologica: papilion-es

Loci

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

C. Plinius Secundus 23-79

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• itaque quo tempore malvae florent, cum est earum maxima multitudo, si vas aeneum simile miliario vespere ponatur inter alvos, et in fundum eius lumen aliquod demittatur, undique papiliones concurrant, dumque circa flammulam volitent adurantur, quoniam nec facile ex angusto susum evolent, nec rursus longius ab igne possunt recedere, cum lateribus aeneis circumveniantur, ideoque propinquo ardore consumantur. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.

• Bombycas et in Coo insula nasci tradunt, cupressi, terebinthi, fraxini, quercus florem imbribus decussum terrae halitu animante. fieri autem primo papiliones parvos nudosque, mox frigorum inpatientia villis inhorrescere et adversus hiemem tunicas sibi instaurare densas, pedum asperitate radentes foliorum lanuginem. —Naturalis historia Plinii

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Satis ridiculosum videretur si aquilas papiliones, si cervos pulices, si leones lumbrici missis litteris salutarent. —Epistolae Hildegardis