papilionem

Discretiva

papilionem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pāpiliōnem	casus accusativus singularis	substantivi pāpiliō

Appellatio pronuntiatusque

API: /paːpiliˈoːnem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pā·pi·li·ō·nem — morphologica: papilion-em

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VI.

• Ingressusque castra mane, rege adhuc in tentoriis dormiente, Sigivaldi papilionem, qui tunc primus cum eo habebatur, adgressus est; et dum de hac captivitate conqueritur, Sigivaldus, ut, ablutis aqua manibus, merum dignaretur accipere, deprecatur, dicens: ‘Magnum mihi hodie gaudium commodumque divina pietas praestat, si infra tentorii mei septa, facta oratione, potum dignaris accipere’. —Libri octo miraculorum Gregorii Turonensis (c.538-594)