oratum
Discretiva
 |
oratum dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Casu | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ōrātum | — |
— |
— |
supinum | accusativo | ōrō (ōrāre) |
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| ōrātum | casus accusativus singularis · genus masculinum | participii ōrātus |
| ōrātum | casus nominativus singularis · genus neutrum | participii ōrātus |
| ōrātum | casus accusativus singularis · genus neutrum | participii ōrātus |
| ōrātum | casus vocativus singularis · genus neutrum | participii ōrātus |
| ōrātum | casus accusativus singularis | substantivi ōrātus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /oːˈraːtum/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ō·rā·tum — morphologica: orat-um
