opposuisse

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg opposuisse dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
opposuisse
perfectum activa infinitivus oppōnō (oppōnere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /opposuˈisse/(classice)
Syllabificatio phonetica: op·po·su·is·se — morphologica: op-posu-isse

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17 Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Ita unum consulem pro utraque parte Italiae adversus duos exercitus, duos imperatores, hinc consilium suum, hinc corpus opposuisse. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Quaesitum ergo ex se Apollinaris neque id se dissolvere potuisse adseverabat, quid esset vanior et quid stolidior, quoniam Sallustius sic ea separasse atque opposuisse inter se videretur, tamquam diversa ac dissimilia nec eiusdem utraque vitii forent, ac propterea petebat uti se doceret significationes utriusque vocis et origines. —Noctes Atticae A. Gellii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXVIII, caput 9, [13] — opposuisse
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: opposuisse.
  3. 3.0 3.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber XVIII, 4. p. [5] — opposuisse