obstaturum

Discretiva

obstaturum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
obstātūrum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii obstātūrus
obstātūrum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii obstātūrus
obstātūrum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii obstātūrus
obstātūrum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii obstātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /obstaːˈtuːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·s·tā·tū·rum — morphologica: ob-stat-ur-um

Usus

Latinitas Romana

saec. I.

• Ea quae non interpellato aquae cursu effici debent maxime structura constant, quam et suis temporibus et fidelem fieri oportet. Idoneum structurae tempus est a Kalendis Aprilibus in Kalendas Novembres ita ut optimum sit intermittere eam partem aestatis quae nimiis caloribus incandescit, quia temperamento caeli opus est, ut ex commodo structura combibat et in unitatem corroboretur; non minus autem sol acrior quam gelatio praecipit materiam. Nec ullum opus diligentiorem poscit curam quam quod aquae obstaturum est; fides itaque eius per singula secundum legem notam omnibus sed a paucis observatam exigenda est. —De aquis Frontini (ca. 35-103). Liber alter. § 123