obstatis

Discretiva

obstatis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
obstātis	secunda pluralis	praesens	activa	indicativus	obstō (obstāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /obˈstaːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·s·tā·tis — morphologica: ob-statis

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Itaque pridem corone iudicio victi estis; vos tamen frustra nitimini et obstatis, nec verum cernere interni luminis tumor sinit, magni, fateor, viri si maiorem pati possetis. —Epistole familiares Petrarcae