obstare

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg obstare dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

obstāre[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
obstāre
praesens activa infinitivus obstō
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /obˈstaːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: ob·s·tā·re — morphologica: ob-st-are

Hispanice[+/-]

obstare[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
obstare prima singularis futurum activa coniunctivus obstar
obstare tertia singularis futurum activa coniunctivus obstar
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: [oβsˈtaɾe]
Syllabificatio phonetica: obs·ta·re — morphologica: obst-are

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
T. Lucretius Carus
–95…–55
Lucius Annaeus Seneca -3/+65 Quintus Curtius Rufus ca. 50C. Plinius Secundus 23-79M. Fabius Quintilianus ca. 35-100 P. Cornelius Tacitus
ca. 105-110
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class.class.class. III II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • virgines vero aequalis, patris mei meum factum pudet,
optumi vir. mea mater, tui me miseret, mei piget.
optumam progeniem Priamo peperisti extra me; hoc dolet,
med obesse, illos prodesse, me obstare, illos obsequi. —De divinatione Ciceronis [1][2]

class.

  • qua propter locus est intactus inane vacansque.
quod si non esset, nulla ratione moveri
res possent; namque officium quod corporis exstat,
officere atque obstare, id in omni tempore adesset
omnibus; haud igitur quicquam procedere posset,
principium quoniam cedendi nulla daret res. —De rerum natura Lucretii [3][2]

class.

  • Poterant vi tus simplicibus obstare remedia simplicia; nunc necesse est tanto operosiora esse munimenta, quanto vehementiora sunt, quibus petimur. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [4]

saec. I.

  • Laetus ille hortari nauticos coepit, incumberent remis: adesse finem laboris omnibus votis expetitum: iam nihil gloriae deesse, nihil obstare virtuti, sine ullo Martis discrimine, sine sanguine oram terrae ab illis capi: ne naturam quidem longius posse procedere: brevi incognita nisi inmortalibus esse visuros. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [5]

saec. I.

  • Sunt qui suptilitatem animi constare non tenuitate sanguinis putent, sed cute operimentisque corporum magis aut minus bruta esse, ut ostreas et testudines; boum terga, saetas suum obstare tenuitati immeantis spiritus, nec purum liquidumque tramitti; sic et in homine, cum crassior callosiorve excludat cutis: ceu vero non crocodilis et duritia tergoris tribuatur et sollertia. —Naturalis historia Plinii [6][2]

saec. I.

  • Et actor in eo, quod factum est, liberum habet impetum, sic tamen ut factum accuset, ipsius patris tanquam valetudine lapsi misereatur; in eo vero, cuius libera mutatio est, diu roget et suadeat et novissime dementiam ration queratur obstare, non mores: quos quanto magis in praeteritum laudaverit, tanto facilius probabit morbo esse mutatos. —Institutio oratoria Quintiliani [7]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Mira inter exercitum imperatoremque diversitas: instare miles, arma poscere, dum Galliae trepident, dum Hispaniae cunctentur: non obstare hiemem neque ignavae pacis moras: invadendam Italiam, occupandam urbem; nihil in discordiis civilibus festinatione tutius, ubi facto magis quam consulto opus esset. —Historiae P. Cornelii Taciti [8][2]

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Ille autem bella que sui solius ductu atque auspiciis gesta sint hactenus successisse feliciter respondit; nunc se in collegam nullum ius habere, itaque nichil obstare quin quod sibi reique publice expediens iudicaret ageret; reliquis in expeditionibus, quas multas obierit, solitum se iubere non parere, in hac college equo animo cessurum; unam se senecte veniam precari, ne in prima acie locetur, sed in subsidiis maneat; hec college, deos autem orare nequis eventus inopinus consilium suum in dilatione positum reddat utilius. —De viris illustribus Petrarcae [9]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De divinatione. (The Latin Library): Liber primus, 31, [66] — obstare
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: obstare.
  3. 3.0 3.1 Titus Lucretius Carus - De rerum natura libri sex. (Teubner, Lipsiae MCMLXIX). Liber primus, versus 337 — obstare
  4. Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (The Latin Library):  Tomus / Liber 15. 95, versus 14 — obstare
  5. Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Bibliotheca Augustana), Liber IX. Capitulum IX, p. 4 — obstare
  6. 6.0 6.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XI, 92. p. 226 — obstare
  7. Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber septimus, 4. p. 30 — obstare
  8. 8.0 8.1 Publius Cornelius Tacitus - Historiarum libri XIV. (The Latin Library): Liber I. [62] — obstare
  9. Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De viris illustribus. (Universitas Turicensis):  De Marco Furio Camillo: 5 — obstare