obscurissimo

Discretiva

obscurissimo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
obscūrissimō	casus dativus singularis · genus masculinum	adiectivi obscūrissimus (obscūrus superlativus)
obscūrissimō	casus ablativus singularis · genus masculinum	adiectivi obscūrissimus (obscūrus superlativus)
obscūrissimō	casus dativus singularis · genus neutrum	adiectivi obscūrissimus (obscūrus superlativus)
obscūrissimō	casus ablativus singularis · genus neutrum	adiectivi obscūrissimus (obscūrus superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ob.skuːˈris.si.moː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·scū·ris·si·mō — morphologica: obscur-issim-o

Loci

Erasmus ca. 1469-1536

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XVI.  (ca. 1500/1508 p.C.n.)

• Sunt enim Helotes in Peloponneso et Peloponnesi primaria civitas est Argos. Ambitionis igitur erat quod Argivi quam Helotes appellari maluerint. Non me fugit apud Lacedaemonios helotas vocari servos, quod ex gente subacta servos sibi constituerint; et fortassis ex his quibus heri magis fidebant, Argivi dici maluerunt quam helotes. Similem affectum et hodie deprehendas in quibusdam, qui nati in  obscurissimo  pago praeclarae cuiuspiam urbis cognomen asciscunt. —Adagiorum chiliades Erasmi