obscurent

Discretiva

obscurent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

obscūrent

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
obscūrent	tertia pluralis	praesens	activa	coniunctivus	obscūrō (obscūrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ob'skuːrent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·scū·rent — morphologica: obscur-ent

Francogallice

obscurent

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
obscurent	tertia pluralis	praesens	activa	indicativus	obscurer
obscurent	tertia pluralis	praesens	activa	coniunctivus	obscurer

Appellatio pronuntiatusque

API: [ɔpˈskyʁ]

Syllabificatio phonetica: ob·scurent — morphologica: obscur-ent

Loci

Vitruvius ca. -80…-20

Marcus Valerius Martialis 40-103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (30-22 a.C.n.)

• Quanta longitudo fuerit tertia dempta, latitudo sit, praeter scholam labri et alvei. Labrum utique sub lumine faciundum videtur, ne stantes circum suis umbris obscurent lucem. Scholas autem labrorum ita fieri oportet spatiosas, uti, cum priores occupaverint loca circum, expectantes reliqui recte stare possint. —De architectura Vitruvii

saec. I. (ca. 85 p.C.n.)

• Languida ne tristes obscurent lumina cerae,

Nigra tibi niveum littera pingat ebur. —Apophoreta M. Valerii Martialis