obscuremus

Discretiva

obscuremus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
obscūrēmus	prima pluralis	praesens	activa	coniunctivus	obscūrō (obscūrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ob.skuːˈreːmus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·scū·rē·mus — morphologica: obscur-emus

Loci

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVI.

• Verumtamen vos mihi condonaturos spero, quandoquidem ita in more positum esse videtur, ut manifestissima dicendo obscuremus, dum de ineffabilibus effando exercemur, et utcunque balbutiendo tempus insumimus. —Oratio valedictoria Iordani Bruni