obscurarum

Discretiva

obscurarum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
obscūrārum	casus genitivus pluralis · genus femininum	adiectivi obscūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ob.skuːˈraːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·scū·rā·rum — morphologica: obscur-arum

Loci

Vitruvius ca. -80…-20

Aulus Cornelius Celsus fl. 30

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (30-22 a.C.n.)

• orthographia autem est erecta frontis imago modiceque picta rationibus operis futuri figura. item scaenographia est frontis et laterum abscedentium adumbratio ad circinique centrum omnium linearum responsus. hae nascuntur ex cogitatione et inventione. cogitatio est cura studii plena et industriae vigilantiaeque effectus propositi cum voluptate. inventio autem est quaestionum obscurarum explicatio ratioque novae rei vigore mobili reperta. hae sunt terminationes dispositionum. —De architectura Vitruvii

class.

• Contra ii, qui se ENPIRICOS [ἐμπειρικοὺς] ab experientia nominant, evidentes quidem causas ut necessarias amplectuntur: obscurarum vero causarum et naturalium actionum quaestionem ideo supervacuam esse contendunt, quoniam non conprehensibilis natura sit. —De Medicina Celsi