obscurant

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg obscurant dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

obscūrant[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
obscūrant tertia pluralis praesens activa indicativus obscūrō (obscūrāre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ob'skuːrant/(classice)
Syllabificatio phonetica: ob·scū·rant — morphologica: obscur-ant

Francogallice[+/-]

obscurant[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
obscurant
praesens activa participium obscurer
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: [ɔb.skyˈʁɑ̃]
Syllabificatio phonetica: ob·scu·rant — morphologica: obscur-ant


Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Publius Vergilius Maro
-70…-19
M. Fabius Quintilianus
ca. 35-100
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class. (55 a.C.n.)

  • Ac sine dubio in omni re vincit imitationem veritas, sed ea si satis in actione efficeret ipsa per sese, arte profecto non egeremus; verum quia animi permotio, quae maxime aut declaranda aut imitanda est actione, perturbata saepe ita est, ut obscuretur ac paene obruatur, discutienda sunt ea, quae obscurant, et ea, quae sunt eminentia et prompta, sumenda. —De oratore Ciceronis [1][2]

class. (ca. 29-19 a.C.n.)

  • arrexere animos Itali, cunctaeque volucres
convertunt clamore fugam (mirabile visu),
aetheraque obscurant pennis hostemque per auras
facta nube premunt, donec vi victus et ipso
pondere defecit praedamque ex unguibus ales
proiecit fluvio, penitusque in nubila fugit. —Aeneidos libri XII P. Vergilii Maronis [3][2]

saec. I.

  • Nam ut tibiae eodem spiritu accepto alium clausis, alium apertis foraminibus, alium non satis purgatae, alium quassae sonum reddunt, ita fauces tumentes strangulant vocem, obtusae obscurant, rasae exasperant, convulsae fractis sunt organis similes. —Institutio oratoria Quintiliani [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De oratore. (The Latin Library): Liber tertius. 213 [215] — obscurant
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: obscurant.
  3. 3.0 3.1 Publius Vergilius Maro - Aeneidos libri XII. (Bibliotheca Augustana): Liber XII. Versus 253  — obscurant
  4. 4.0 4.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber undecimus, III. [20] — obscurant