obscurae

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg obscurae dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
obscūrae casus genitivus singularis · genus femininum adiectivi obscūrus
obscūrae casus dativus singularis · genus femininum adiectivi obscūrus
obscūrae casus nominativus pluralis · genus femininum adiectivi obscūrus
obscūrae casus vocativus pluralis · genus femininum adiectivi obscūrus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /obˈskuːrae̯/(classice)
Syllabificatio phonetica: ob·scū·rae — morphologica: obscur-ae

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Vitruvius
ca. -80…-20
P. Ovidius Naso -42…+18Lucius Annaeus Seneca -3/+65 Marcus Manilius fl. 14M. Fabius Quintilianus ca. 35-100 Apuleius
ca. 125-170
Hildegardis Bingensis
1098-1179
antiq. class.class.class.class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Itaque primum, eum qui nimium diu de rebus nostris tacuerat, Pompeium adduxi in eam voluntatem ut in senatu non semel sed saepe multisque verbis huius mihi salutem imperi atque orbis terrarum adiudicarit; quod non tam interfuit mea (neque enim illae res aut ita sunt obscurae ut testimonium, aut ita dubiae ut laudationem desiderent) quam rei publicae, quod erant quidam improbi qui contentionem fore aliquam mihi cum Pompeio ex rerum illarum dissensione arbitrarentur. —Epistolae ad Atticum Ciceronis [1][2]

class. (30-22 a.C.n.)

  • Quoad potui, distributiones operum nostratium, ut sint aedificatoribus non obscurae, explicui; nunc etiam, quemadmodum Graecorum consuetudinibus aedificia distribuantur, uti non sint ignota, summatim exponam. —De architectura Vitruvii [3][2]

class. (versio II, 17/18)

  • post, ut Roma potens opibus iam saecula quinque
vidit et edomito sustulit orbe caput,
carminis Euboici fatalia verba sacerdos
inspicit; inspectum tale fuisse ferunt:
“mater abest: matrem iubeo, Romane, requiras.
cum veniet, casta est accipienda manu.”
obscurae sortis patres ambagibus errant,
quaeve parens absit, quove petenda loco. —Fasti Ovidii Nasonis [4][2]

class.

  • At maior aliquanto est arcus quam sol. Dixi modo fieri specula, quae multiplicent omne corpus, quod imitantur. Illud adiciam, omnia per aquam videntibus longe esse maiora: litterae quamvis minutae et obscurae per vitream pilam aqua plenam maiores clarioresque cernuntur; poma formosiora quam sunt videntur, si innatant vitro. —Naturales quaestiones Senecae [5][2]

saec. I.

  • illic perpetua iunguntur pace diebus
obscurae noctes; aequo stat foedere tempus;
nec manifesta patet falsi fallacia mundi,
sed similis simili toto nox redditur aevo;
omnibus autumnus signis, ver omnibus unum,
una quod aequali lustratur linea Phoebo. —Astronomicon M. Manilii [6][2]

saec. I.

  • Quae omnia sunt ex materia et multum iuvant, victoria tamen non trahunt. In hac quaerentur sententiae, si fieri poterit, praecipites vel obscurae (nam ea nunc virtus est), et pulchre fuerit cum materia tumultu et clamore transactum. —Institutio oratoria Quintiliani [7][2]

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 170)

  • Nec me fefellit vel longi temporis prolatione cruciavit deae potentis benignitas salutaris, sed noctis obscurae non obscuris imperiis evidenter monuit advenisse diem mihi semper optabilem, quo me maxumi voti compotiret, quantoque sumptu deberem procurare supplicamentis, ipsumque Mithram illum suum sacerdotem praecipuum divino quodam stellarum consortio, ut aiebat, mihi coniunctum sacrorum ministrum decernit. —Metamorphoseon libri XI Apulei [8][2]

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

  • Opera quippe animae cum mobili corpore sunt, quemadmodum luna stellis circumdata est, ipsaque anima per scientiam artificiosa cum reliqua creatura est, ita ut opera artis eius, sive de superioribus, sive de inferioribus sint, in vase suo videantur et cognoscantur, velut stellae aut lucidae aut obscurae in firmamento lucent. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis [9][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Epistolae ad Atticum. (The Latin Library): Liber primus. 19 [7] — obscurae
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 Vicicitatio: obscurae.
  3. 3.0 3.1 De architectura libri decem Vitruvii, (F. Krohn, Lipsiae 1912). Liber sextus, 6. p. 7 — obscurae
  4. 4.0 4.1 Publius Ovidius Naso - Fasti (versio II, 17/18). (Bibliotheca Augustana): Liber quartus, Aprilis, versus 261 — obscurae
  5. 5.0 5.1 Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (The Latin Library):  Tomus / Liber 1. 6, versus 5 — obscurae
  6. 6.0 6.1 Marcus Manilius - Astronomicon libri quinque. (Bibliotheca Augustana): Liber tertius, versus 310 — obscurae
  7. 7.0 7.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber septimus, 1. p. 44 — obscurae
  8. 8.0 8.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber XI. Capitulum XXII. Versus 2 — obscurae
  9. 9.0 9.1 Hildegardis Bingensis - Liber divinorum operum simplicis hominis. (Universitas Turicensis): Pars prima. Visio quarta, XXXI. — obscurae