notatio
Appearance
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /noˈtaːtioː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: no·tā·ti·ō — morphologica: notat-io
Notatio
[+/-]Nomen substantivum
[+/-]notāti|ō, -ōnis fem. [1][2][3][4][5]
- Actus notandi.
- (Translate) propria cuiusque verbi vis et significatio, quae habetur notando atque observando, unde verbum illud ortum habeat.
Declinatio
[+/-]| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | notātiō | notātiōnēs | I |
| gen. | notātiōnis | notātiōnum | II |
| dat. | notātiōnī | notātiōnibus | III |
| acc. | notātiōnem | notātiōnēs | IV |
| abl. | notātiōne | notātiōnibus | VI |
| voc. | notātiō | notātiōnēs | V |
Dictiones collatae
[+/-]Synonyma
[+/-]Dictiones derivatae
[+/-]Composita
[+/-]Translationes
[+/-]| Actus notandi | dilatare ▼ |
|---|
| Actus notandi | collabi ▲ |
|---|
| Propria cuiusque verbi vis et significatio | dilatare ▼ |
|---|
| Propria cuiusque verbi vis et significatio | collabi ▲ |
|---|
Fontes
- ↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 392 — “NŎTĀTĬO, ōnis, f. 3. (noto)”
- ↑ Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 583 — “nŏtātĭo, ōnis, f. [noto]”
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — notātio, ōnis, f. (noto) (tom. 2, p. 1192)
- ↑ Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum) — notatio
- ↑ Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum) — notatio