Jump to content

nominant

E Victionario

Discretiva

nominant dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

nōminant

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
nōminant tertia pluralis praesens activa indicativus nōminō (nōmināre)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈnoːminant/(classice)
Syllabificatio phonetica: nō·mi·nant morphologica: nomin-ant

nominant

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
nominant
praesens activa participium nominer
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: [nɔmiˈnɑ̃]
Syllabificatio phonetica: no·mi·nant morphologica: nomin-ant

Loci

[+/-]
C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

saec. I.

  • illum apelioten, hunc Graeci eurum appellant. a meridie auster et ab occasu brumali Africus; notum et Liba nominant. ab occasu aequinoctiali favonius, ab occasu solstitiali corus; zephyrum et argesten vocant. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Plinius
  2. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q