mustelas

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg mustelas dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
mūstēlās casus accusativus pluralis substantivi mūstēla

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /muːsˈteːlaːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: mūs·tē·lās — morphologica: mustel-as

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.

  • felle glaucomata et suffusiones corrigi proper creditur tridui inunctione, serpentes fugari ignibus instillato, mustelas contrahi in aquam coiecto, corpori vero inlito detrahi pilos. idem praestare narrat iocur cum ranae rubetae pulmone inlitum; praeterea iocinere amatoria dissolvi, melancholicos autem sanari, si ex corio chamaeleonis sucus herbae Heleniae bibatur; —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Universitas Turicensis, Liber XXVIII, cap. xxix, [117] — mustelas
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: mustelas.