mustelarum

Discretiva

mustelarum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mūstēlārum	casus genitivus pluralis	substantivi mūstēla

Appellatio pronuntiatusque

API: /muːsteːˈlaːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mūs·tē·lā·rum — morphologica: mustel-arum

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

Phaedrus opus ca. 30-50

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• postea frequentes inveniuntur Italiae litore, non antea ibi capti, admovetque sibi gula sapores piscibus satis et novum incolam mari dedit, ne quis peregrinas aves Romae parere miretur. proxima est mensa iecori dumtaxat mustelarum, quas, mirum dictu, inter Alpis quoque lacus Raetiae Brigantinus aemulas marinis generat. —Naturalis historia Plinii

saec. I.

• Cum victi mures mustelarum exercitu,

Historia quorum et in tabernis pingitur,

Fugerent et artos circum trepidarent cavos,

Aegre recepti tamen evaserunt necem.

Duces eorum, qui capitibus cornua

Suis ligarant, ut conspicuum in proelio

Haberent signum quod sequerentur milites,

Haesere in portis suntque capti ab hostibus;

Quos immolatos victor avidis dentibus

Capacis alvi mersit tartareo specu. —Fabulae Phaedri

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Vicinorum te aliud agentium sermunculi letum ac mestum, otiosum ac solicitum tenebunt; et mustelarum occursus et leporum timebis et dextra cornix et sinister corvus annotabitur et nocturne strigis gemitum et mane sternutantis servi numerum observabis et transversam togam et commutatum calceum. —Rerum memorandarum libri Petrarcae