muribus

Discretiva

muribus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mūribus	casus dativus pluralis	substantivi mūs
mūribus	casus ablativus pluralis	substantivi mūs

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈmuːribus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mū·ri·bus — morphologica: mur-ibus

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58/+17

Marcus Terentius Varro -37

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

C. Plinius Secundus 23-79

Phaedrus opus ca. 30-50

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

class.

class.

I

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• An vero, si domum magnam pulchramque videris, non possis adduci ut, etiam si dominum non videas, muribus illam et mustelis aedificatam putes —: tantum ergo ornatum mundi, tantam varietatem pulchritudinemque rerum caelestium, tantam vim et magnitudinem maris atque terrarum si tuum ac non deorum inmortalium domicilium putes, nonne plane desipere videare? —De natura deorum Ciceronis

class.

• Postremo ad id ventum inopiae est ut lora detractasque scutis pelles, ubi fervida mollissent aqua, mandere conarentur nec muribus aliove animali abstinerent et omne herbarum radicumque genus aggeribus infimis muri eruerent. —Ab urbe condita Titi Livii

class.

• Solida terra pavita, maxime si est argilla, ne, aestu peminosa si sit, in rimis eius grana oblitescant et recipiant aquam et ostia aperiant muribus ac formicis. —De agricultura Varronis

saec. I.

• Spissius autem propter varios casus deponitur: nam interdum priusquam enascatur, aut siccitatibus nux inarescit, aut aquarum abundantia putrescit; interdum subterraneis animalibus sicuti muribus et talpis infestatur. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.

• Eorum coitus hiemis initio nec vulgari quadripedum more, sed ambobus cubantibus conplexisque; dein secessus in specus separatim, in quibus pariunt XXX die plurimum quinos. hi sunt candida informisque caro, paulo muribus maior, sine oculis, sine pilo; ungues tantum prominent. —Naturalis historia Plinii

saec. I.

• Mustela ab homine prensa cum instantem necem

Effugere vellet: Parce, quaeso inquit mihi,

Quae tibi molestis muribus purgo domum.

Respondit ille: Faceres si causa mea,

Gratum esset et dedissem veniam supplici.

Nunc quia laboras ut fruaris reliquiis,

Quas sunt rosuri, simul et ipsos devores,

Noli imputare vanum beneficium mihi.

Atque ita locutus improbam leto dedit.

Hoc in se dictum debent illi agnoscere,

Quorum privata servit utilitas sibi,

Et meritum inane iactant imprudentibus. —Fabulae Phaedri

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Iam vero quod de muribus affertur, quamlibet triste, mirandum certe nullatenus: crates enim rodere frequens murium cibus est. Nisi quia clipeis affixe erant parci forsan putastis a muribus, preclare dignoscentibus instrumentum bellicum, et formidatum gentibus signum populi romani, quod forte in illis cratibus pictum erat, contingere non ausuris? —Rerum memorandarum libri Petrarcae