monueras

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg monueras dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
monuerās secunda singularis plusquam perfectum activa indicativus moneō (monēre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /moˈnu.eraːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: mo·nu·e·rās — morphologica: monu-eras

Usus[+/-]

Latinitas nova

saec. XVI. - saec. XVII.

  • Accepi nudius octavus a Dato nostro litteras tuas a. d. XX. Jun. datas, quod mihi sane peropportune accidit, nam cum jara, ex quo postremum ad te scripseram menses ferme quatuor essent elapsi, nihilque abs te litterarum ad nos pervenisset, dubitare coeperam, ne eodem fato, quo aliae nonnunquam, eae ipsae periissent, quas tamen, ut ipse monueras, ad Elzevirios per Mantuanum Tabellarium perferendas curaveram, quo tutius tibi redderentur. —Sylloge epistolarum a viris illustribus scriptarum Iusti Lipsii (1547-1606). Tomus 5, Johannis Schefferi et Nicolai Heinsii epistolae. Mutuae. (→ ad Universitatem Turicensem): Epistola DCXIV. Oct. Falconerius Nic. Heinsio. Holmiam.