Jump to content

monitum

E Victionario

Discretiva

monitum dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
monitum
supinum­ accusativo moneō (monēre)
Forma Modus flexurae originis
monitum casus accusativus singularis · genus masculinum participii monitus
monitum casus nominativus singularis · genus neutrum participii monitus
monitum casus accusativus singularis · genus neutrum participii monitus
monitum casus vocativus singularis · genus neutrum participii monitus
monitum casus accusativus singularis substantivi monitus

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈmonitum/(classice)
Syllabificatio phonetica: mo·ni·tum — morphologica: monit-um