mone

Discretiva

mone dictio est in variis linguis:

• Anglice: mone
• Francogallice: mone

Dictiones similes

• Norvegice: møne

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
monē	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	moneō (monēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈmoneː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mo·nē — morphologica: mon-e