mergeret

Discretiva

mergeret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
mergeret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	mergō (mergere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈmer.ge.ret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mer·ge·ret — morphologica: merg-eret

Loci

Valerius Maximus fl.c.30

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (27/35 p.C.n.)

• Ne Acilium quidem praeterire possumus, qui, cum decumae legionis miles pro C. Caesaris partibus maritima pugna proeliaretur, abscisa dextra, quam Massiliensium navi iniecerat, laeva puppim adprehendit nec ante dimicare destitit quam captam profundo  mergeret . quod factum parum iusta notitia patet. at Cynaegirum Atheniensem simili pertinacia in consectandis hostibus usum verbosa cantu laudum suarum Graecia omnium saeculorum memoriae litterarum praeconio inculcavit. —Factorum et dictorum memorabilium Valerii Maximi

saec. I.

• Postquam magis magisque ingruunt nimbi et congestae saeculis tabuerunt nives, devolutus torrens altissimis montibus rapit silvas male haerentes et saxa resolutis remissa compagibus rotat, abluit villas et intermixtos dominis greges devehit, vulsisque minoribus tectis, quae in transitu abduxit, tandem in maiora violentus aberrat, urbes et implicitos trahit moenibus suis populos, ruinam an naufragium querantur incertos (adeo simul et quod opprimeret et quod  mergeret  venit). —Naturales quaestiones Senecae

Latinitas postclassica

saec. II.

• spintrias monstrosarum libidinum aegre ne profundo  mergeret  exoratus, urbe submovit. Titi Labieni, Cordi Cremuti, Cassi Severi scripta senatus consultis abolita requiri et esse in manibus lectitarique permisit, quando maxime sua interesset ut facta quaeque posteris tradantur. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli