mergebant

Discretiva

mergebant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
mergēbant	tertia pluralis	imperfectum	activa	indicativus	mergō (mergere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /merˈgeːbant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mer·gē·bant — morphologica: merg-ebant

Loci

Sextus Iulius Frontinus ca. 40-103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 97 p.C.n.)

• Sed veteres humiliore directura perduxerunt, sive nondum ad subtile explorata arte librandi, seu quia ex industria infra terram aquas  mergebant , ne facile ab hostibus interciperentur, cum frequentia adhuc contra Italicos bella gererentur. Iam tamen quibusdam locis, sicubi ductus vetustate dilapsus est, omisso circuito subterraneo vallium brevitatis causa substructionibus arcuationibusque traiciuntur. —De aquaeductu urbis Romae Frontini