merdas
Appearance
Discretiva
| merdas dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| merdās | casus accusativus pluralis | substantivi merda |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈmerdaːs/ (classice) - Syllabificatio phonetica: mer·dās — morphologica: merd-as
Loci
[+/-]| Marcus Valerius Martialis 40-103 | ||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- Os et labra tibi lingit, Manneia, catellus:
- Non miror, merdas si libet esse cani. —Epigrammata M. Valerii Martialis [1][2]