mercibus

Discretiva

mercibus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mercibus	casus dativus pluralis	substantivi merx
mercibus	casus ablativus pluralis	substantivi merx

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈmer.ki.bus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mer·ci·bus — morphologica: merc-ibus

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

Marcus Valerius Martialis 40-103

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

I

II

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Indos autem petentibus ultilissimum est ab Oceli egredi; inde vento hippalo navigant diebus XL ad primum emporium Indiae Muzirim. non expetendum propter vicinos piratas, qui optinent locum nomine Nitrias, neque est abundans mercibus; praeterea longe a terra abest navium statio, lintribusque adferuntur onera et egeruntur. regnabat ibi, cum proderem haec, Caelobothras. —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Callidus effracta nummos fur auferet arca,

Prosternet patrios impia flamma lares:

Debitor usuram pariter sortemque negabit,

Non reddet sterilis semina iacta seges:

Dispensatorem fallax spoliabit amica,

Mercibus extructas obruet unda rates.

Extra fortunam est, quidquid donatur amicis:

Quas dederis, solas semper habebis opes. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

• non unus mentes agitat furor. ille sororis

in manibus voltu Eumenidum terretur et igni,

hic bove percusso mugire Agamemnona credit

aut Ithacum. parcat tunicis licet atque lacernis,

curatoris eget qui navem mercibus implet

ad summum latus et tabula distinguitur unda,

cum sit causa mali tanti et discriminis huius

concisum argentum in titulos faciesque minutas. —Saturae D. Iuni Iuvenalis

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Sed ut prius noritis cuiatis sim, qui sim: Aristomenes sum, Aegiensis; audite et quo quaestu me teneam: melle vel caseo et huiusce modi cauponarum mercibus per Thessaliam Aetoliam Boeotiam ultro citro discurrens. —Metamorphoseon libri XI Apulei