marsupia

Discretiva

marsupia dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
marsūpia	casus nominativus pluralis	substantivi marsūpium
marsūpia	casus accusativus pluralis	substantivi marsūpium
marsūpia	casus vocativus pluralis	substantivi marsūpium

Appellatio pronuntiatusque

API: /marˈsuːpi.a/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mar·sū·pi·a — morphologica: marsup-ia

Formae aliae

• marsuppia

Loci

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Saepe iudices pravi cupiditatis causa aut differunt, aut pervertunt iudicia, nec finiunt coepta partium negotia, quousque marsupia eorum qui causantur exhauriant. Quando enim iudicant, non causam, sed dona considerant, et sicut neglegentes sunt in discussione causantium, sic in eorum damno solliciti sunt. —Sententiarum libri III Isidori Hispalensis