mangonum

Discretiva

mangonum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mangōnum	casus genitivus pluralis	substantivi mangō

Appellatio pronuntiatusque

API: /manˈgoːnum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: man·gō·num — morphologica: mangon-um

Loci

Quintus Horatius Flaccus -65/-8

C. Plinius Secundus 23-79

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (ca. 20-13 a.C.n.)

• «multa fidem promissa levant, ubi plenius aequo

laudat venalis qui volt extrudere merces:

res urget me nulla; meo sum pauper in aere.

nemo hoc mangonum faceret tibi; non temere a me

quivis ferret idem. semel hic cessavit et, ut fit,

in scalis latuit metuens pendentis habenae» -,

des nummos, excepta nihil te si fuga laedat:

ille ferat pretium poenae securus, opinor. —Epistularum libri II Q. Horatii Flacci

saec. I.

• natura in medendo contrahere vulnera, purgare, discutere collectiones. lenit pectoris vitia terebinthina; inlinitur eadem calida membrorum doloribus spasticisque – in sole abluitur – et totis corporibus mangonum maxime cura ad gracilitatem emendandam, spatiis ita laxantium cutem per singula membra, capacioraque ciborum facienda corpora. —Naturalis historia Plinii

saec. I.

• et alio loco «civilitatis particulae simulacrum et quartam partem adulationis», quod duas partes civilitatis corpori adsignet, medicinam et quam interpretantur exercitatricem, duas animo, legalem atque iustitiam, adulationem autem medicinae vocet cocorum artificium, exercitatricis mangonum, qui colorem fuco et verum robur inani sagina mentiantur, legalis cavillatricem, iustitiae rhetoricen. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 100/128)

• mangonum pueros vera ac miserabilis urit

debilitas, follisque pudet cicerisque relicti.

conspicuus longe cunctisque notabilis intrat

balnea nec dubie custodem vitis et horti

provocat a domina factus spado. dormiat ille

cum domina, sed tu iam durum, Postume, iamque

tondendum eunucho Bromium committere noli. —Saturae D. Iuni Iuvenalis