mangones

Discretiva

mangones dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mangōnēs	casus nominativus pluralis	substantivi mangō
mangōnēs	casus accusativus pluralis	substantivi mangō
mangōnēs	casus vocativus pluralis	substantivi mangō

Appellatio pronuntiatusque

API: /manˈgoːneːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: man·gō·nēs — morphologica: mangon-es

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• His adiecere mangones quam Daphnidis vocant, cognominatam isocinnamon, pretiumque ei faciunt Ж CCC. adulteratur styrace et propter similitudinem corticum laurus tenuissimis surculis. quin et in nostro orbe seritur, extremoque in margine imperii, qua Rhenus adluit, vidi in alvariis apium satam. color abest ille torridus sole et ob id simul idem odor. —Naturalis historia Plinii