locasses

Discretiva

locasses dictio est in variis linguis:

• Lusitane: locasses

Formae affines

Latine

locāssēs

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
locāssēs	secunda singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	locō (locāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /loˈkaːs.seːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: lo·cās·sēs — morphologica: loca[v-i]sses

Formae aliae

• locāvisses

Lusitane

locasses

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
locasses	secunda singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	locar

Appellatio pronuntiatusque

API: [luˈka.sɨs]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: lo·cas·ses — morphologica: loc-asses

Loci

M. Annaeus Lucanus 39–65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 62/65 p.C.n.)

• Si totidem Magni soceros, totidemque petentes
• Urbis regna suae funesto in Marte  locasses 
• Non tam praecipiti ruerent in proelia cursu. —Bellum civile sive Pharsalia M. Annaei Lucani