locabant

Discretiva

locabant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
locābant	tertia pluralis	imperfectum	activa	indicativus	locō (locāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /loˈkaːbant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: lo·cā·bant — morphologica: loc-abant

Loci

T. Lucretius Carus –95…–55

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• multaque res subita et paupertas horrida suasit;

namque suos consanguineos aliena rogorum

insuper extructa ingenti clamore locabant

subdebantque faces, multo cum sanguine saepe

rixantes, potius quam corpora desererentur,

inque aliis alium populum sepelire suorum

certantes; lacrimis lassi luctuque redibant;

inde bonam partem in lectum maerore dabantur;

nec poterat quisquam reperiri, quem neque morbus

nec mors nec luctus temptaret tempore tali. —De rerum natura Lucretii