lepore

Discretiva

lepore dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

lepore

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lepore	casus ablativus singularis	substantivi lepus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈlepore/

(classice)

Syllabificatio phonetica: le·po·re — morphologica: lepor-e

lepōre

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lepōre	casus ablativus singularis	substantivi lepor
lepōre	casus ablativus singularis	substantivi lepōs

Appellatio pronuntiatusque

API: /leˈpoːre/

(classice)

Syllabificatio phonetica: le·pō·re — morphologica: lepor-e

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Gaius Valerius Catullus -87…-54

C. Plinius Secundus 23-79

Aulus Gellius ca. 130-170

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Ut enim pulchritudo corporis apta compositione membrorum movet oculos et delectat hoc ipso, quod inter se omnes partes cum quodam lepore consentiunt, sic hoc decorum, quod elucet in vita, movet approbationem eorum, quibuscum vivitur, ordine et constantia et moderatione dictorum omnium atque factorum. —De officiis Ciceronis

class.

• atque illinc abii tuo lepore

incensus, Licini, facetiisque,

ut nec me miserum cibus iuvaret

nec somnus tegeret quiete ocellos,

sed toto indomitus furore lecto

versarer cupiens videre lucem,

ut tecum loquerer simulque ut essem. —Carmina Catulli

saec. I.

• Nec venena cessant dira, ut in lepore, qui in Indico mari etiam tactu pestilens vomitum dissolutionemque stomachi protinus creat, in nostro offa informis, colore tantum lepori similis, in Indis et magnitudine et pilo, duriore tantum. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.

• Nonne sic videtur Varro de fure, tamquam Aelius de lepore? Nam quod a Graecis nunc κλέπτης dicitur, antiquiore Graeca lingua φὼρ dictum est. Hinc per adfinitatem litterarum, qui φὼρ Graece, est Latine fur. —Noctes Atticae A. Gellii