laqueos

Discretiva

laqueos dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
laqueōs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	substantivi laqueus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈla.kwe.oːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: la·que·ōs — morphologica: laque-os

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

Phaedrus ca. –10…+60

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 45 p.C.n.)

• Mustela cum annis et senecta debilis

Mures veloces non valeret assequi,

Involvit se farina et obscuro loco

Abiecit neglegenter. Mus escam putans

Assiluit et compressus occubuit neci.

Alter similiter, deinde perit et tertius.

Aliquot secutis venit et retorridus,

Qui saepe laqueos et muscipula effugerat;

Proculque insidias cernens hostis callidi:

«Sic valeas» inquit «ut farina es, quae iaces!» —Fabulae Phaedri

class.  (41 p.C.n.)

• Quam diu quidem nihil tam intolerabile nobis videtur ut nos expellat e vita, iram, in quocumque erimus statu, removeamus. Perniciosa est servientibus; omnis enim indignatio in tormentum suum proficit et imperia graviora sentit quo contumacius patitur. Sic laqueos fera dum iactat adstringit; sic aves viscum, dum trepidantes excutiunt, plumis omnibus inlinunt. Nullum tam artum est iugum quod non minus laedat ducentem quam repugnantem: unum est levamentum malorum ingentium, pati et necessitatibus suis obsequi. —De ira libri III Senecae

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Sed ubi fraudis extremae lapsa decipulo laqueos insidiarum accessit, tunc illa uxor egregia sororem mariti libidinosae furiae stimulis efferata primum quidem nudam flagris ultime verberat, dehinc, quod res erat, clamantem quodque frustra paelicatus indignatione bulliret fratrisque nomen saepius iterantem velut mentitam atque cuncta fingentem titione candenti inter media femina detruso crudelissime necavit. —Metamorphoseon libri XI Apulei