kissa (fi)
Appearance
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]- [ˈkisːɑ]
Nomen substantivum
[+/-]kissa
- feles (-is fem.) || Catus; genus animalis carnivori, taxonomice Felis; praecipue, F. sylvestris catus.
Declinatio
[+/-]| Declinatio Finnica | ||
|---|---|---|
| sing. | plur. | |
| nom. | kissa | kissat |
| gen. | kissan | kissojen † kissain |
| part. | kissaa | kissoja |
| iness. | kissassa | kissoissa |
| elat. | kissasta | kissoista |
| illat. | kissaan | kissoihin |
| adess. | kissalla | kissoilla |
| abl. | kissalta | kissoilta |
| allat. | kissalle | kissoille |
| ess. | kissana | kissoina |
| translat. | kissaksi | kissoiksi |
| instr. | — | kissoin |
| abess. | kissatta | kissoitta |
| comit. | — | kissoine- |
Dictiones collatae
[+/-]Synonyma