Jump to content

kansalainen

E Victionario

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
  • [ˈkɑn.sɑ.lɑi.nen]

Notatio

[+/-]
←  kansa  'populus' +  -lainen  'membrum generis'

Nomen substantivum

[+/-]

kansalainen

  1. civis (-is masc.) || Incola civitatis.

Declinatio

[+/-]
Declinatio Finnica
sing. plur.
nom. kansalainen kansalaiset
gen. kansalaisen kansalaisten
kansalaisien
part. kansalaista
† kansalaina
† kansalaissa
kansalaisia
iness. kansalaisessa kansalaisissa
elat. kansalaisesta kansalaisista
illat. kansalaiseen kansalaisiin
adess. kansalaisella kansalaisilla
abl. kansalaiselta kansalaisilta
allat. kansalaiselle kansalaisille
ess. kansalaisena kansalaisina
translat. kansalaiseksi kansalaisiksi
instr. — kansalaisin
abess. kansalaisetta kansalaisitta
comit. — kansalaisine-

Usus

[+/-]

Verbum kansalainen in principio verbi compositi (stirps kansalais-) 'civilis' significat.

Dictiones collatae

[+/-]

Dictiones derivatae

[+/-]

Verba composita