iubear

Discretiva

iubear dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
iubear	prima singularis	praesens	passiva	coniunctivus	iubeō (iubēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈju.be.ar/

(classice)

Syllabificatio phonetica: iu·be·ar — morphologica: iub-ear

Loci

Plinius minor 61-113

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Dixi proxime pro Vareno postulante, ut sibi invicem evocare testes liceret; impetratum est. In posterum opto ut ea potissimum iubear, quae me deceat vel sponte fecisse. —Epistulae Plini minoris